Kliknij tutaj --> 🐙 kto wiatr sieje zbiera burzę

Oni wiatr sieją, zbierać będą burzę”. Taka konstatacja nie zamyka jednak sprawy. Istotne jest tutaj bowiem również to, ze atak prezydenta Rosji uderzył z jednakową siłą zarówno w atlantystów, chcących wojny z Rosja, jak i środowiska endecko-konserwatywne, dążące do pokojowego z nią współistnienia. Kto sieje wiatr, ten zbiera burzę. Valentin Vasilescu . Bukareszt (Rumunia) Chinom i Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej udało się (w obu przypadkach przy pierwszej próbie Look up the Polish to German translation of burzę in the PONS online dictionary. Includes free vocabulary trainer, verb tables and pronunciation function. Bardzo często - za często - słyszę ostatnio lub czytam słowa "kto sieje wiatr, ten zbiera burzę". Sentencja mądrościowa czy przysłowie, które można znaleźć u proroka Ozeasza (Oz 8, 7). Na pierwszy rzut oka brzmi właśnie tak: jak dawne, czcigodne przysłowie. Mało kto chyba też myśli o tym, że to słowa z Biblii, a tym… Ludowa przestroga kto sieje wiatr, (ten) zbiera burzę skierowana jest do osób wywołujących zamieszanie i niepokój, a które z powodu swych poczynań powinny liczyć się z przykrymi konsekwencjami. Tytułowy wołek to trudny do wykrycia oraz odporny na niesprzyjające warunki szkodnik żerujący w zmagazynowanym ziarnie, to także bohater Site De Rencontre Homme Plus Agé. W miastach Warmii i Mazur od kilku dni trwają protesty przeciwko decyzji Trybunału Konstytucyjnego, iż aborcja eugeniczna jest niezgodna z Konstytucją. Towarzyszą im wulgarne okrzyki i plakaty: "Wypier..." i "Jeb... PiS". Na kościele Bogarodzicy Dziewicy Matki na olsztyńskich Jarotach ktoś namalował napis „J#b** PiS!”. Podczas niedzielnego marszu wokół olsztyńskiej katedry była próba wtargnięcia na Mszę. Protestujący w Iławie pod wodzą posłanki Moniki Falej atakowali kościół w Iławie wydzierając się: "Jebab.. PiS!". Działacze Konfederacji utworzyli łańcuch broniąc dostęp do kościoła. Posłanka Falej zgłosiła, że jeden z mężczyzn "naruszył jej cielesność". Znicze zapłonęły pod siedzibą bura poselskiego posła Jerzego Małeckiego w Piszu. Ułożono przy nich napisy: „MACIE KREW NA RĘKACH”, „PiS off” oraz tekst: „Zakaz aborcji nie jest ochroną życia. Ochroną życia jest: pomaganie matkom, niepełnosprawnym, ubogim rodzinom, chorym i umierającym oraz innym potrzebującym”.W reakcji grupa osób odmawiała różaniec oraz ustawiła napis: ZAPAL LAMPKĘ OFIAROM ABORCJI i rysunkiem serca z płodem w pod swoją siedzibą poseł Jerzy Małecki skomentował na swoim fb:„Dzisiaj wieczorem aktyw partyjny Platformy Obywatelskiej zapalił pod moim biurem znicze, aby uczcić pamięć abortowanych dzieci. Ten ważny gest budzi mój głęboki szacunek. Kilkadziesiąt lat zabijania najmniejszych z nas odchodzi w przeszłość, a dokonane zbrodnie zasługują na stosowne upamiętnienie. Dziękuję młodym ludziom za wrażliwość wyrażaną hasłami, których logiczność i kulturalna polszczyzna od lat budzą respekt w debacie publicznej. Dziękuję piskiej Policji za zapewnienie porządku w tym trudnym czasie, a uczestnikom zgromadzenia za brak incydentów i zdyscyplinowaną reakcję na komunikaty funkcjonariuszy o konieczności zachowania dystansu. Dziękuję firmującemu tej inicjatywie panu Mariusz Trupacz - szefowi swojego kolejnego ugrupowania, który ponownie wykazał się sprawną organizację tego typu ważnych lokalnych Jest to przykład współpracy , gdy razem możemy powalczyć o lepszy los dzieci nienarodzonych./dziekuję za inspiracje Tomasz Rzymkowski/.Dodajmy, że poseł Jerzy Małecki był jednym z sygnatariuszy wniosku do TK o zbadanie, czy ustawa dopuszczająca aborcję eugeniczną jest zgodna z Konstytucją. Niedawno został zawieszony w prawach członka klubu parlamentarnego PiS z powodu głosowania przeciw noweli ustawy o ochronie Trupacz organizator protestu odpisał posłowi:Panowie świetne poczucie humoru. Róbcie jak uważacie. To, że macie swoje zdanie rozumiem. Uszanujcie jednak zdanie i stanowisko innych nie zakłamując rzeczywistosci. Przekladanie tabliczek z napisami swiadczacych o waszej racji nijak sie miało do się kogo chcecie oszukać. Ludzie uszanowali wasze zdanie, nie przeszkadzali wam w odmawianiu różanca tylko po co te kłamstwa i pokazywanie rzekomego waszego poparcia w ilosci zapalonych zniczy. Śmieszne to i żenujące. Dobrze że są filmiki i profilu posła wywiązała się polemika pomiędzy uczestnikami protestu oraz różańca. Oto próbka:Piotr OlszakTak było! Mariusz Trupacz wyraził zrozumienie i zapalił znicz. To piękne że troska o dzieci z zespołem Downa ( bo takie były najczęściej abortowane) potrafi połączyć ponad podziałami!Magda RogińskaJak można tak kłamać. DOSTAWIENIE swojej tabliczki nie zmieni celu w jakim te znicze zostały postawione dzisiaj przez tyle kobiet i wspierających je mężczyzn…Wpisom towarzyszyły zdjęcia:KTO SIEJE WIATR, ZBIERA BURZĘ (Komentarz)Co pozytywnie zaskakuje, to kulturalna forma protestu i sporu w miastach Warmii i Mazur. Ani jedno wulgarne słowo nie padło. Pisz, Iława, Ostróda, Elbląg i Olsztyn, pod tym względem, to wyjątek. W całym kraju, począwszy od Warszawy jesteśmy świadkami agresji i wulgarności, demonstranci niosą olbrzymie bannery i skandują ich treść: „WYPIER….” i Jeb.. PiS”. Tłum jest agresywny, nakręcany przez lewicowe aktywistki i posłanki, na policjantów lecą kamienie. W niedzielę celem ataków mają być kościoły. Na kolejne dni zapowiadane są kolejne formy protestu, włącznie z korkowaniem autami że aborcja eugeniczna nie powinna być dopuszczalna w cywilizowanym państwie. Wszystkie poprzednie składy TK z prof. Andrzejem Zollem i prof. Andrzejem Rzeplińskim, jako przewodniczącymi, zawsze opowiadały się za ochroną nienarodzonego dziecka. (ten ostatni w wywiadzie dla Wyborczej w 2016 roku powiedział: „Nieważne, jak byśmy próbowali to elegancko nazwać, aborcja jest zabójstwem".Jednocześnie podzielam opinię Pawła Trudnowskiego, prezes Klubu Jagielońskiego o słabej legitymizacji ostatniej decyzji TK. „Rządzący powinni byli pochylić się nad oddolnymi inicjatywami, które zakazywały aborcji eugenicznej. Gdyby taki projekt przeszedł przez Sejm i Senat, został podpisany przez Prezydenta, a później ewentualnie został skierowany do Trybunału, który potwierdziłby konstytucyjność zmiany – druga strona sporu po prostu nie miałaby argumentów. Decyzja musiałaby zostać przez nią zaakceptowana. Teraz mamy do czynienia z zupełnie inną, bardzo niestabilną sytuacją” – podsumował prezes Klubu Jagiellońskiego, który jak i ja obawia się mści się sposób w jaki uchwalono nowelę ustawy o ochronie zwierząt. Napisana „na kolanie” przez młodzieżówkę PiS-u, nie była w ogóle skonsultowana z ekspertami, reprezentacją rolników a nawet z ministrem rolnictwa! Została przeprowadzona przez Sejm błyskawicznie, przy pomocy totalnej opozycji, której tym razem ten tryb nie demokratycznym państwie miejscem właściwym do rozstrzygnięcia takich sporów jest parlament. Posłowie powinni więc, zamiast wyprowadzać ludzi na ulicę w okresie epidemii, domagać się natychmiastowego uruchomienia procedury legislacyjnej, która ma wypracować nową ustawę o ochronie życia z uwzględnieniem kompromisu, o którym mówi poseł Bolesław Piecha i poseł Artur Dziambor, dopuszczającego aborcję, gdy uszkodzenie płodu nie budzi żadnych wątpliwości i jest ciężkie (przysłowiowe dziecko bez mózgu).Jest dla mnie aż nadto oczywiste, że posłowie totalnej opozycji, która od 2014 roku nie jest w stanie wygrać żadnych demokratycznych wyborów, odebrali ten wybuch społeczny po wyroku TK, jak wystrzał Aurory, który wreszcie może doprowadzić do obalenia legalnej władzy. Tym bardziej że lada dzień znów z traktorami na drogi wyjadą rolnicy, demonstrują też antycovidowcy. W efekcie epidemia rozszaleje się na dobre, tak jak w Hiszpanii, po demonstracjach feministek. Może to w sumie przekroczyć masę krytyczną i doprowadzić do rewolucji z ofiarami w ludziach i zniszczeniami mienia na dużą sieje wiatr, zbiera burzę. Zapłacimy SochaPS. Pisałem ten komentarz przed wiedzą o marszu protestu wokół olsztyńskiej bazyliki, w niedzielę w godzinach W marszu wzięły udział dziesiątki młodych ludzi, głównie kobiet. Zgromadzeni nieśli hasła, np: "Moje ciało, mój wybór", "Kim jesteście żeby skazywać nas na piekło?" czy też "Życie jest sztuką wyboru. Czym jest bez niego"? oraz plakaty z rysunkiem ukrzyżowanej kobiety w filmów na i nie widać polityków, czy aktywistów KOD-u. Natomiast w relacji redakcji czytamy, że : "Wśród demonstrantów można było zobaczyć działaczy (a nawet posłów PO), np. K. Lenkiwcza i P. Papke". (Chyba chodzi o Konrada Lenkiewicza? - przypis Na zdjęciu na widać posła PO Pawła Papke i posłankę Monikę Falej z partii Razem). Z filmów i zdjęć nie wynika, iż miała miejsce próba wtargnięcia do katedry, jak np w Poznaniu, gdzie protestujący wtargnęli do katedry podczas Mszy, przerywając ją. Natomiast twierdzi, iż to dzięki temu, że wejścia do katedry pilnowała policja i wierni. Rozmawiałem z jednym z pilnujących drzwi katedry. Oto co mi opowiedział: - W marszu uczestniczyło około 500 osób, w tym ok. 20-30 z Antify z Warszawy, był z nimi specjalista od gier ulicznych. Do katedry usiłowały wejść dwie kobiety w wieku ok. 28 lat i mężczyzna w wieku ok. 25 lat z transparentem. Ten transparent mu wyrwaliśmy. Mężczyzna stanął na wysokości chóru odwrócony plecami do ołtarza. Proboszcz Andrzej Lesiński poprosił go o opuszczenie katedry i przy naszej pomocy opuścił on katedrę. Kobiety weszły z rozłożonymi parasolkami, ale zostały wyprowadzone. Policja spisała te osoby. Olsztyńskiej policja potwierdza portalowi przyjęcie zgłoszenia o próbie wtargnięcia do katedry 39-letniej kobiety, uczestniczki marszu:W niedzielę olsztyńscy policjanci interweniowali w stosunku do kilkunastu uczestników marszu, przy czym kilkunastokrotnie zwracali oni uwagę osobom przebywającym w rejonie Starego Miasta i ul. Dąbrowszczaków w Olsztynie. Funkcjonariusze wielokrotnie informowali uczestników marszu że jest to niezgodne z obowiązującymi przepisami, stanowi zagrożenie ze względu na stan epidemii i wzywali do rozejścia się. Funkcjonariusze wylegitymowali 12 osób. Łącznie policjanci sporządzili 5 wniosków o ukaranie do sądu, które dotyczą udziału w nielegalnym zgromadzeniu oraz zakłóceniu porządku publicznego. Policjanci wielokrotnie uprzedzali pozostałych uczestników marszu o konsekwencjach oraz odpowiedzialności karnej z którą mogą się spotkać w przypadku naruszenia obowiązującego prawa w przypadku zakłócenia przebiegu interweniowali wobec 39-latki, która wg zgłoszenia chciała przeszkodzić w mszy, natomiast po uprzedzeniu jej o odpowiedzialności karnej osoba ta opuściła kościół. Funkcjonariusze z interwencji sporządzili stosowną dokumentację. Policjanci będą prowadzić czynności sprawdzające w tej sprawie mające na celu wyjaśnienie, czy doszło do popełnienia przestępstwa z art. 195 Rafał ProkopczykZ kolei na portalu umieszczono film, z którego wynika że drzwi katedry pilnowali przedstawiciele Olsztyńskiego Męskiego Różańca Świętego oraz radny wojewódzki Prawa i Sprawiedliwości, komendant wojewódzki OHP, pełnomocnik wojewody d. społeczeństwa obywatelskiego i szef Komitetu Miejskiego PiS w Olsztynie Dariusz Rudnik. Gdy mijająca go kobieta krzyczała „chcemy zdrowia, nie zdrowasiek” Rudnik i towarzyszący mu mężczyźni krzyczeli „Hitlerjugend”. Radny wdał się również w dyskusję z manifestującymi kobietami, mówiąc że "Wasze zdanie nas nie interesuje", "Jak nie chcesz mieć dzieci, to nie musisz. Nie jesteś wiatropylna", z kolei do jednego z mężczyzn stojących przy wejściu do kościoła powiedział: "Nie dyskutuj z nimi, bo mają wyprany mózg". Na filmie na zarejestrowano jedno wulgarne hasło podczas marszu ( je pominęła) :Za to ofiarą aktu wandalizmu padł Kościół Bogarodzicy Dziewicy Matki na olsztyńskich Jarotach. Nieznani sprawcy namalowali wulgarne hasło na ścianie obok drzwi wejściowych kościoła. Podobne hasła i akty wandalizmu przejawiały się w innych miastach, Krakowie czy Warszawie. Wandale napisali na ścianie kościoła „J#b** PiS!”. Parafia zawiadomiła policję. Napis został już usunięty. Hanna Zdanowska, prezydent Łodzi walczy jak lwica o pieniądze na budowę EC1 (szczegóły na stronie Dziennika Łódzkiego) . Walczy w interesie swojego miasta i jego mieszkańców. W grę wchodzi ok. 7 mln. zł. A jak jest w Bełchatowie? Tu o zagrożoną unijną dotację na modernizację oczyszczalni ścieków nie walczy nikt - ani prezes WodKanu, ani pani Prezydent nie kiwnęli nawet palcem w tej sprawie. Decyzję instytucji kontrolującej przyjęli spolegliwie, w mediach krzyczą, że wszystkiemu winni poprzednicy, a spółka i mieszkańcy tracą... Zdanowska bez wahania korzysta z prawnych możliwości, które jej przysługują. Wyczerpała już wszystkie ścieżki procedury odwoławczej i teraz idzie do sądu. Mówi Błażej Moder, dyrektor instytucji EC1 Łódź - Miasto Kultury. - Stanowczo nie zgadzamy się ze stanowiskiem Urzędu Marszałkowskiego i w listopadzie skierujemy skargę do sądu administracyjnego. Nie znajdujemy podstaw formalnych i prawnych do naliczenia korekty. Mamy nadzieje ze sąd podzieli nasze stanowisko odnośnie zaistniałej sytuacji. Czytaj więcej: Zupełnie inną postawę przyjmuje Bełchatów! Gdy Departament Kontroli poinformował o możliwości naliczenia korekty, gdyż podpisany z wykonawcą aneks może stanowić naruszenie, prezes Kopek... organizuje konferencję prasową i obwieszcza, że korekta jest faktem a spółka z winy poprzedników traci ok. 1,5 mln zł. To działanie tym bardziej absurdalne, że spółka dysponuje kilkoma ekspertyzami prawnymi, opracowanymi przez autorytety branżowe oraz z zakresu prawa zamówień publicznych, które podważają taki wniosek Departamentu Kontroli!!! Edward Olszewski i Ryszard Błażejewski wzywali panią Prezydent, by uruchomiła procedurę odwoławczą - wszystko na nic. Prezydent w ogóle na apele wieloletnich prezesów Wod-Kanu, którzy unijne procedury znają na wylot, nie reagowała... Żadnego odwołania nie było. UNIJNE DOFINANSOWANIE DLA WOD-KANU ZAGROŻONE?! Prezes Kopek świadomie działa na szkodę spółki? Czy kontrakt 10, który prezes Kopek "położył" może rozłożyć cały wielki projekt rozbudowy i modernizacji oczyszczalni ścieków? Realizacja tej inwestycji miała zakończyć się w maju br. - mamy listopad, zadanie jest "rozgrzebane", wykonawca zszedł z placu budowy, a prezes Kopek najwyraźniej nie ma pojęcia jak z problemem sobie poradzić. Kłopot w tym, że unijne pieniądze na to zadanie możemy dostać tylko do końca 2015 roku - WodKan może (a nawet MUSI) zrealizować to zadanie w terminie późniejszym tyle, że wtedy nie dostanie już ani złotówki z unijnego portfela. Za wszystko będzie musiał zapłacić ze środków własnych... Skąd ten problem? Nie mamy pewności, bo władze na pytania radnych PLUSa odpowiadają ogólnikowo i wymijająco... Przypuszczamy, że winę za to ponosi kolejne zaniedbanie i niedopełnienie obowiązków przez prezesa Kopka. Otóż: wyłoniony w drodze przetargu wykonawca zwrócił się do WodKanu o tzw. gwarancję płatności - zgodnie z Kodeksem Cywilnym ma do tego prawo. Prezes Kopek z niewyjaśnionych powodów nie daje mu tej gwarancji. Skutek tego jest opłakany - w maju wykonawca schodzi z placu budowy z winy zamawiającego (czyli Wod-Kanu). Gdyby gwarancja płatności została dostarczona WodKan byłby panem sytuacji - wykonawca musiałby dokończyć inwestycję, a spółka mogłaby mu naliczyć kary umowne, które mogły wynieść ok. 1 mln. zł. Lecz w zaistniałej sytuacji mamy niedokończoną inwestycję, koszty poniesione na roboty zabezpieczające po zejściu wykonawcy, konieczność wykonania inwentaryzacji robót i uzgodnienia jej z wykonawcą, i najprawdopodobniej utratę unijnych pieniędzy na to zadanie... Kiedy kontrakt 10 zostanie zakończony? Na stronie internetowej spółki dziś znaleźliśmy informację, że przewidywany termin zakończenia inwestycji to 29 maja 2015. r. Radni PLUSa pytali o to prezesa Kopka - ten poinformował, że w październiku ogłosi przetarg na wykonawcę, który dokończy inwestycję. Mamy listopad, a ogłoszenia nie ma... "Od momentu ogłoszenia przetargu do podpisania umowy może minąć nawet rok - tak było w przypadku kontraktu 9" - informuje Ryszard Błażejewski, który od samego początku pracował przy projekcie. Terminy wydłużają się makabrycznie, a unijne dotacje uciekają nam sprzed nosa... Do jakich szkód doprowadzi Piotr Kopek przez swoją frustrację i ciągłe niedopełnianie obowiązków? Kopek ma pełną świadomość całej gamy błędów, które popełnił, a które kosztować będą miasto ogromne pieniądze. Odpowiedzialność za to ponosi pani prezydent - to ona jest Zgromadzeniem Wspólników spółki Wod-Kan, to ona powołała Radę Nadzorczą, która z kolei powołała Piotra Kopka na prezesa. Czy wyciągnie wobec niego konsekwencje? Gdy się kogoś lub coś próbuje podszczypywać i krytykować, to bardzo trzeba uważać, żeby nie narazić się na Radosław Iwański, rzecznik prasowy PFHBiPM, redaktor naczelny „HiCHB”Wystawienie siebie na śmieszność jest gorsze od popełniania błędów. A gdy reżyseruje się przewidywalną grę, w którą wciąga się sfrustrowane osoby, wtedy śmieszność powraca do reżysera ze zdwojoną siłą i przykleja się do tych, którzy są manipulowani. Niestety, stwierdzam z ubolewaniem, że wiele osób dało się wmanipulować w grę, która od blisko trzech miesięcy toczy się na łamach „Tygodnika Poradnika Rolniczego”, konkurencyjnej gazety w stosunku do miesięcznika „Hodowla i Chów Bydła”. Jest oczywiste, że wszelkie kwestie dotyczące naszej organizacji rozstrzygną sami hodowcy, bo to jest ich organizacja, a angażowanie się w to „Tygodnika Poradnika Rolniczego” jest niczym innym jak uporczywym szukaniem taniej sensacji, uciekając się nawet do prowokacji. Przykładem jest nasza debata podczas tegorocznych targów Ferma Bydła pt. „Jak zarządzać produkcją mleka na globalnym ryku mleka”. Po godzinnej dyskusji dziennikarz „Tygodnika Poradnika Rolniczego” miał tylko jedno pytanie, dotyczące prezydenta PFHBiPM Leszka Hądzlika. Czy „Tygodnik Poradnik Rolniczy” rzeczywiście żyje problemami polskich rolników? Dowiedzieć się za to można, kto komu rozkwasił nos. Treści zawarte w „Tygodniku Poradniku Rolniczym” coraz częściej znacząco odbiegają od deklarowanej w nazwie funkcji poradnika dla rolników. Natomiast redaktorzy naczelni do perfekcji opanowali żonglowanie naszymi emocjami i przeciwstawiają osoby z zarządu PFHBiPM wobec siebie. Żadne inne czasopismo w branży rolniczej w Polsce do takich metod się nie ucieka i z populizmem ma niewiele wspólnego. Takich treści nie znajdziemy w „Hoduj z głową”, „Farmerze”, „Agro Profil”, a nawet w wydawanym przez Polskie Wydawnictwo Rolnicze tytule „top agrar Polska”, który od dwóch dekad jest wzorcowym poradnikiem dla rolników. Nasuwa się pytanie, w czym tkwi „fenomen” „Tygodnika Poradnika Rolniczego”. Odpowiedź jest jedna: za wszelką cenę potrzebny jest sukces w postaci wzrastających słupków w sprawozdaniach finansowych. To, że Polskie Wydawnictwo Rolnicze ma dobrą sytuację finansową, wcale nie oznacza, że wydawany przez nie „Tygodnik Poradnik Rolniczy” przynosi dochody, może to być zasługą innych tytułów, chociażby „top agrar Polska”. Czy uprawianie populizmu w celu zdobycia czytelników się opłaca, czy też lepsze efekty daje przekazywanie rolnikom rzetelnej wiedzy, pomocnej w prowadzeniu gospodarstw i hodowli? Redaktorzy naczelni „Tygodnika Poradnika Rolniczego”, szkalując dobrą markę PFHBiPM w stwierdzeniu „wasz czas minął”, są prorokami własnego losu? Nie bez celu pytaliśmy, za jaką cenę Polskie Wydawnictwo Rolnicze kupiło „Poradnik Rolniczy”, zapłacona kwota jest odzwierciedleniem zadłużenia tego tytułu. Zadłużenie gazety z pewnością nie wynika z trafnego doboru tematów, z przeszłości warto wyciągać wnioski, z czym jednak redaktorzy „Tygodnika Poradnika Rolniczego” mają problemy. Nie muszą daleko szukać, wystarczy sięgnąć po wspomniany „top agrar Polska”, a o naszym piśmie nie wspomnę. „Hodowla i Chów Bydła” nie jest na sprzedaż! Pozostaniemy lojalni naszym ideom. Polska Federacja jest budowana na polskim kapitale i będzie nadal inwestowała w rozwój miesięcznika. Pieniądze przez nas wypracowane zostaną nad Wisłą, czego nie można powiedzieć o Polskim Wydawnictwie Rolniczym Sp. z które tylko w nazwie jest sobie, kto na łamach „Tygodnika Poradnika Rolniczego” pouczał demokratycznie wybrane władze Polskiej Federacji Hodowców Bydła i Producentów Mleka. Kto instruował, jak PFHBiPM i Polska Federacja sp. z mają być zarządzane. To jeden z członków zarządu, który kieruje związkiem na Lubelszczyźnie. Rafał Stachura, który jest politykiem (partii nie wymienię po raz kolejny, bo wiecie, o jaką chodzi) i biznesmenem, ma 7 spółek, a większe przychody osiąga dzięki temu, że w jednej z nich zarządzają Włosi, bo on sam ma w niej znikome udziały. Swoją drogą, jestem ciekaw, po co prezesowi z Lubelszczyzny tyle spółek, skoro w kilku z nich bardzo słabo wyglądają bilanse. Jedna została utworzona po to, żeby zarabiać na pieczarkach, ale nic z tego nie wyszło, bo – jak napisano w bilansie – nie doszło do zakupu przedsiębiorstwa owocowo-warzywnego. Inna z kolei spółka została utworzona po to, żeby zakupić licytowane przez komornika gospodarstwo. Jeszcze inna zarabia tylko na dopłatach bezpośrednich. A co z wypłatą dywidend? Czy atak na PFHBiPM przez „Tygodnik Poradnik Rolniczy” oraz polityka i biznesmena z Lubelszczyzny w jednej osobie wpisuje się w szerszy kontekst? Mleczne puzzle można poskładać w całość. Dlatego pytam, czy przypadkowo Rafał Stachura uczestniczył w seminarium zorganizowanym przez Krajowy Związek Spółdzielni Mleczarskich, gdzie notabene wypowiadał się niczym naczelny producent mleka w III RP. Podczas tego spotkania w obecności ministra rolnictwa padły z jego ust następujące słowa: „Chciałbym, by organizacja PFHBiPM w żaden sposób nie kolidowała z KZSM w swoich działaniach, dołożę wszelkich starań, by tak się stało. Oczywiście to od pana ministra zależy, kogo wybierze do Komisji zarządzającej Funduszem Promocji. Proszę pana ministra, abyśmy również mogli mieć udział w decyzjach, ponieważ w Federacji bardzo dużo się zmienia – jak państwo wiecie z doniesień prasowych…”. Cała sytuacja jest bardzo wymowna. Na to seminarium nie został zaproszony nikt z władz Polskiej Federacji ani z redakcji miesięcznika „Hodowla i Chów Bydła”. Pan Rafał Stachura nie miał upoważnienia do wypowiadania się w imieniu władz Polskiej Federacji. Czy to jest tak, że gdy ktoś uderzy w organizację, w której jest zrzeszony, gdy uderzy w demokratycznie wybrane władze PFHBiPM, to zostanie zaproszony na spotkanie przy ulicy Hożej w Warszawie, gdzie mieści się wspomniany KZSM? Szanowny panie prezesie KZSM, zapraszamy pana do współpracy, nie będziemy sprawiali kłopotu, zabiegając o rozprowadzenie naszego pisma przez spółdzielnie mleczarskie, tak jak ma to miejsce w przypadku „Tygodnika Poradnika Rolniczego”. Udane testy chińskich i koreańskich rakiet hipersonicznych Sieć Voltaire | Bukareszt (Rumunia) | 25 października 2021 Chinom i Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej udało się (w obu przypadkach przy pierwszej próbie) wystrzelić pocisk hipersoniczny, podczas gdy Stany Zjednoczone wciąż jeszcze próbują. Tylko Rosja dysponuje obecnie hipersoniczną technologią rakietową, co skłania wielu do przekonania, że Moskwa może uzbroić Pekin i Pjongjang. Stany Zjednoczone jednostronnie wycofały się z szeregu umów o ograniczeniu broni jądrowej, zawartych z Rosją. To był poważny błąd. „Financial Times” opublikował właśnie artykuł [1] [2], w którym stwierdzono, że Chiny przeprowadziły w sierpniu br. test broni hipersonicznej podobnej do rosyjskiej rakiety hipersonicznej „Авангард” („Awangarda”). Chiński płatowiec hipersoniczny prawdopodobnie został umieszczony na orbicie za pomocą rakiety dalekiego zasięgu. Następnie zastosowano procedurę hamowania, aby ponownie wprowadzić go w atmosferę ziemską, oraz manewry korygujące, które miały nakierować go na ostateczny cel. Chiński płatowiec kosmiczny może osiągnąć dowolny cel w dowolnym miejscu na planecie. Jego wysoka prędkość drastycznie skraca czas reakcji obrony przeciwrakietowej przeciwnika, gdy płatowiec znajduje się w jej zasięgu, i to do tego stopnia, że prawdopodobieństwo przechwycenia „Awangardy” jest prawie zerowe. Amerykańska „tarcza antyrakietowa” nie jest w stanie oprzeć się pociskom hipersonicznym, które mogą zmieniać parametry swojej trajektorii, czyli są w stanie manewrować. Stany Zjednoczone są całkowicie bezbronne wobec pocisków hipersonicznych, a do tego nie mają jeszcze takiej broni. Jeśli chodzi o Amerykanów i Rosjan, to zazwyczaj pierwsze 3-4 testy zaawansowanej broni nowego typu kończą się niepowodzeniem. Chińczycy osiągnęli swój cel podczas pierwszej próby. Pojawia się tu wiele pytań, w tym również takie: czy istnieje związek między wizytą [asystentki sekretarza stanu w amerykańskim Departamencie Stanu, szefowej Biura ds. Europy i Eurazji] Wiktorii Nuland w Moskwie a chińską próbą? [3] [1] «China’s leap in hypersonic missile technology shakes US intellligence», Demetri Sevastopoulo & Kathlin Hille, Financial Times, October 18, 2021.[3] „"Chiny, Rosja i reszta świata wiedzą, że mamy najpotężniejsze siły zbrojne w historii świata. Proszę się nie niepokoić, że oni (inne kraje) będą w stanie nas przewyższyć" – powiedział [prezydent] Biden w czasie rozmowy z wyborcami w telewizji CNN." – zob. „Biden wątpi, że Rosja przewyższy potencjał wojenny Stanów Zjednoczonych”, RIA Novosti, 22 października 2021. Wydaje mi się, że "Dzieci Burzy" mają dość ciekawą historię, którą po części, choć tylko niewielkim fragmentem, mogę się podzielić. Oczywiście najlepiej byłoby rozwodzić się nad faktem, że tworzyłam ją, nagrywając treść na dyktafon podczas włóczenia się po ukraińskiej Strefie Wykluczenia, a mój stan emocjonalny w tamtym okresie pozostawiał wiele do życzenia. Ale o tym przeczytacie we wstępie do PIERWSZA RZUCA KOSTKĄ Cały trzon tej opowieści wziął się z mojego doświadczenia żałoby i traumy, z którymi wbrew wszystkiemu się zaprzyjaźniłam i przekułam w magiczną opowieść o wielkich poszukiwaniach ratunku oraz sensu. I kiedy Kif mówi do Aishy: przecież wiesz, że to mogłaś być ty – następuje odkrycie mojej klątwy, a gdy w sali rozpraw na Ooparcie Daina trzyma listy i wypowiada kluczowe zdanie na temat obecności winnych na sali, klątwa zostaje zdjęta. Jak to odczytywać? Gdy poznacie książkę, przyjdzie zrozumienie na wielu płaszczyznach, jeśli tylko będziecie mieli ochotę odkrywać więcej niż pierwszą warstwę. Książka już we wstępie oznajmia, że wzięła się ze śmierci, śmierci trudnej, bolesnej, a mimo to służącej żywej, barwnej opowieści, tętniącej kreacjami wielu bohaterów i wizjami mnóstwa światów. Musicie przygotować się na wieloświat, który postarałam się jednak zaserwować w ograniczonym zakresie, nieprzytłaczającym, a przyjemnym, może nawet porywającym. Historię rozpoczyna gorzkie wspomnienie: Burza uwolnił się z więzienia i siał śmierć, a powody jego gniewu zostają od razu zasugerowane – ktoś rozdzielił go na tysiąc lat z ukochaną. Nie wiemy, kim Burza jest, nie mamy pojęcia, kogo kochał, widzimy tylko zgliszcza po jego marszu i niedolę przypadkowych istnień, które znalazły się na jego drodze. Ale czy na pewno przypadkowych? Czy nie jest tak, że z każdym rozdziałem wszystko konsekwentnie zazębia się i obnaża w pewien sposób zachwycającą prawdę, złożoną, skrytą, lecz finalnie widowiskową? Chcemy wiedzieć, kim jest Burza, co mu się stało i jaki jest jego obecny los. Nieobecna w fabule postać napędza naszą ciekawość i ochotę na to, by przyglądać się wszystkim pozostałym. Fakty na jej temat powoli rozrysowuje przed nami opowieść, podobnie jak odpowiedź na pytanie, kim jest osobliwa wiedźma z Głuszy, Szauszka (jej mityczne imię jest oczywiście istotne), butnie twierdząca, że wbrew wymownej puencie indiańskiego przysłowia karmi oba wilki w sercu. Historia toczy się i rośnie dzięki podglądaniu tych, którzy przetrwali gniewny kataklizm: jednych w skrajnej nędzy, innych opływających bogactwem. Polsce dostają się niezmierzone dobra, podobnie jak Ukrainie i Węgrom. Zachód w dużej części zostaje zniszczony i kiełkuje na nim nowe. Tutaj możemy już wrzucić opis książki: Którego wilka w swoim sercu karmisz? Burza uciekł z więzienia i przeszedł przez dwadzieścia sześć wymiarów, siejąc spustoszenie, po czym zniknął. Poszukują go legendarni Likwidatorzy, by zatrzymać apokalipsę. W Czarnobylu ukrywa się ktoś, kto może im pomóc... Tymczasem w leśnej głuszy swój plan realizuje tajemnicza wiedźma. Nad Radioaktywną Ruiną, na obszarze byłych Stanów Zjednoczonych, powiewa polska flaga, a „Polaczek” mianuje się bożym pomazańcem. Po dziurawym multiwersum włóczą się wojska burzowych pomiotów, odmieniając dusze… Dzieci Burzy to powieść science-fantasy. Zaawansowana technika przenika się z magią, współczesność z czasami średnimi; smok króluje na niebie, po czarnobylskich ogrodach kłusują konie niezwykłej rasy: bracia śniegu. Dzieje się! ZGRAJA ELEGANCKICH PORĄBAŃCÓW W opisie z pewnością rzuca się w oczy słowo Likwidatorzy. Kiedy pisałam tę książkę, jeszcze nie było takiego boomu na Czarnobyl, ale dziś z pewnością więcej osób zrozumie nawiązanie do likwidatorów awarii z osiemdziesiątego szóstego – Burza jawnie nazywany jest przez niektórych Chodzącym Czarnobylem. Jednakże inspiracją dla mojej kosmicznej bandy gończych psów nie były ukraińskie bioroboty, a... Legion samobójców. Moi są kompletnie inni, dlatego też nie bronię się przed wskazaniem inspiracji. Zmodyfikowani na nieetyczne, budzące wątpliwości sposoby, włóczący się po kosmosach w imię dobra, którego nie pojmują, są wdzięcznym elementem historii, zwłaszcza że bije z nich absurdalna elegancja i szlachetność; choć początkowo, opisani hurtowo w jednym akapicie, mogą wydawać się kompletnie abstrakcyjni, niedługo po ich poznaniu zapałacie do nich żywymi uczuciami. Jest to o tyle łatwiejsze, że obywatele Zrzeszonych Wszechświatów nie uznają istnienia "zła prawdziwego"; zgodnie z tomaszową filozofią zło uznają za uszkodzenie, w dodatku do naprawienia. Fabuła poprowadzi was takimi ścieżkami, że prawdopodobnie będziecie współczuć psychopatom, a nawet pewnym istotom, których tak naprawdę nie ma – są czysto potencjalne i nie sposób ich uratować. No chyba że... ;) Co łączy legendarnych, kosmicznych Likwidatorów z Burzą? Cóż... powiedzmy tylko tyle, że kiedyś dobrze się znali. Zaciekawieni? Mam nadzieję! BURIA MGŁOJU NIEBO KROJET Burza na morzu (Kochankowie na brzegu morza), Jan Parcellis (malarz przypisywany) Posługiwanie się inspiracjami może niesłusznie sprowadzić was na trop "Openmindera", mocno osadzonego w świecie zrodzonym przez przesiąknięcie Evangelionem i postapokalipsą, i pomyślicie sobie, że znacie już te moje patchworki. Nie dajcie się zwieść – "Dzieci Burzy" to oryginalne multiwersum, którego symbolem są jakże kluczowe, a jednocześnie marginalizowane przez opowieść tytułowe istoty. W logicznie skrojonym modelu multiwersum będziecie mogli bezproblemowo lawirować pomiędzy światami fantasy a kosmicznymi rubieżami, pomiędzy odmienioną ojczyzną a Radioaktywną Ruiną i Cesarskimi Ogrodami, nie gubiąc się i mogąc czerpać z różnorodności pełnymi garściami. Książka rozpoczyna się znamiennym wierszem Puszkina, przełożonym przez Juliana Tuwima. Zamieć mgłami niebo kryje, wichrów śnieżnych kłęby gna, to jak dziki zwierz zawyje, to jak małe dziecię łka... Właśnie tego wiersza uczono w szkole moją babcię i kiedyś przy kawie powiedziała mi, że to głównie z rosyjskiego pamięta. Wyrecytowała kawałek, a w mojej głowie powstał pierwszy trop do kluczowej postaci książki. Burza w pewien sposób symbolizuje niezawinioną krzywdę, a jego los jest losem nas wszystkich. Czy możemy naprawić to, co zniweczone? Czy możemy oszukać los i czym on właściwie jest? Czy istnieje inna droga niż pogodzenie się z brakiem władzy nad rzeczami, które potrafią całkowicie zdominować nasze życie? Czy rzuceni w świat poza naszą wolą, obdarzeni nieznanym czasem i wymykającą się z rąk rzeczywistością, cokolwiek znaczymy? Ta wielowątkowa, wielowymiarowa książka próbuje, poza snuciem opowieści science-fantasy, ukazać psychologiczno-filozoficzne badania, które urządziłam na żywych istotach, personalizując absolutnie wszystko: drzewa, kamienie, smoki, osobliwe gatunki, przedmioty, przeciwstawiając się śmierci. Najwięcej eksperymentów dokonywanych jest na samym człowieku. Powieść zawiera jednak te elementy w sposób, mam nadzieję, nienachalny i nieobowiązkowy. Kto chce, może po prostu płynąć z opowieścią i rozwiązywać intrygę. No i smaczek na koniec. Obrączka na okładce jest tą, którą dzierży wiedźma, jest też jednocześnie obrączką zaprojektowaną przez mojego męża, którą dał mi na Oku Moskwy w Strefie Wykluczenia. Oko Moskwy, podobnie jak obrączka, dostaje swoją rolę w książce, tak jak i zresztą awaria czarnobylska. Dlaczego obie te rzeczy szczególnie dla mnie istotne – obrączka i ruski dzięcioł – nie mają jednoznacznie pozytywnego zastosowania w fabule? Być może z tego powodu, że miłość nie jest dla mnie tym, co wbijają nam do głów autorytety, sztuka i rozrywka. "Dzieci Burzy" nie ukazują ckliwych znaczeń. Książka kreuje drogi, na które wchodzą jednostki, czasem z własnej woli, czasem wbrew niej, i ich największą wolnością są decyzje, czy te ścieżki porzucić, czy na nich pozostać. Wbrew każdemu i każdej rzeczy zawsze można się zatrzymać. Nawet będąc Burzą. Wyrywając wielkie dziury w multiwersum, Burza symbolizuje traumę niszczącą mój świat wewnętrzny. …mieszaliśmy w jego umyśle jak w kotle. Wrzucaliśmy zdechłe myszy i zgniłe mięso, szczaliśmy i pluliśmy w jego głowę, a potem go tym karmiliśmy. Trawił własne pokaleczone myśli. Mieliśmy nakaz nakłonienia go, żeby pisał do niej listy, choć milion razy pokazywaliśmy mu jej śmierć i rżnęliśmy jej mary na jego oczach. Zajmowało mu całe lata, by wyskrobać kartkę słów. Był świadomy tylko chwilami, podczas burz. Sądzę, że nikt nigdy nie spowodował takiej degradacji. Umysły takie jak jego są bardzo wytrwałe. Ale myśmy rozszarpali mu ducha. Shawn Coss Ale mimo wszystko Burza zatrzymuje się, kończy swój śmiertelny marsz. Dlaczego? Zapraszam do lektury. Premiera ZARAZ.

kto wiatr sieje zbiera burzę